31 juli 2010 door Mark Keuter |
4 reacties »
Sinds enkele jaren word ik af en toe geconfronteerd met QR-codes: tweedimensionale streepjescodes die je met de camera van je smartphone kan scannen, waarna een actie op die telefoon kan worden uitgevoerd (bijvoorbeeld verwijzen naar een webpagina). Ik heb het altijd wel grappig gevonden en beroepshalve nagedacht over praktische toepassingen, maar ik weet niet zo goed wat ik er mee zou moeten.
Soms kom je ze in het wild tegen: mannen met een computerverslaving die dit middels een t-shirt duidelijk maken. Even scannen met je smartphone en je weet gelijk z’n hacker-id, gamers-id en een overzicht van z’n Fourqsuare-checkins op ‘Star Wars’-bijeenkomsten. Ook een klassiek voorbeeld is de QR-code meegedrukt op een visitekaartje. Zelf kijk ik liever naar de leesbare gegevens.
Onlangs zag ik een voorbeeld van een praktische toepassing door een makelaar. Leuk geprobeerd, maar ik ben heel benieuwd wat dit heeft opgeleverd. Ik heb namelijk het idee dat meer dan 80% van de mensen die dit ziet, vol onbegrip verder loopt. En dan mis je het doel: digitaal contact leggen op een andere locatie dan thuis achter de PC.
Als je als makelaar wilt innoveren in communicatiemiddelen, kun je dit beter doen met technieken die door de ontvangende zijde ook worden begrepen. Jaap.nl heeft dit begrepen: Nederland stemt massaal via sms bij talentenjachten en door dit location-based aan te bieden, kun je nu overal direct in contact treden met die consument. Dit kan een individuele makelaar dan toch ook doen? Sterker nog: het levert gelijk een mobiel telefoonnummer op. Dus SMS “HUIS 26″ naar 7171 en ontvang alle kenmerken van deze woning op je telefoon!
Popularity: 100% [?]
29 juli 2010 door Mark Keuter |
7 reacties »
Begin deze week kwam ik thuis en zag dat één van m’n buurtgenoten z’n woning in de verkoop heeft gezet. Eén makelaarsbord op de begane grond en één op de eerste etage. Ziet er dus uit als een woning met twee woonlagen inclusief tuin in de Amsterdamse Pijp. Nu woon ik hier inmiddels twee jaar en het bevalt me heel goed, dus geredeneerd vanuit mijn wooncarrière is dit een interessant object.
Diezelfde avond kroop ik achter m’n laptop. Zoekopdracht op Funda: postcode 1073. “Vreemd, het pand staat er niet tussen. Zoeken op kaart levert ook niets op. Morgen nog maar eens kijken…”
De volgende ochtend nog een blik op het pand geworpen en de naam van de verkopende makelaar in m’n geheugen geprent. Nu ben ik niet kapot van de websites van meeste makelaars, maar daar zou ik toch in ieder geval de details van dit pand kunnen vinden. Niets bleek minder waar. Ik vond een lange lijst met woningen (waar kan ik filteren/sorteren?), maar het paleisje van mijn voorkeur stond er niet tussen.
Deze week heb ik nog vaker gekeken, maar ik kan het pand nog steeds niet vinden op Funda. Ook staat het nog niet op de site van de makelaar. Het zal waarschijnlijk wel aan mij liggen, maar waarom vind ik het nergens? Moet ik echt het telefoonnummer op het bord bellen? Kan iemand van jullie mij dit uitleggen?
Popularity: 26% [?]
2 juli 2010 door BorisGeheniau |
2 reacties »
Wat is de rol van de makelaar. Steeds vaker zie ik in de makelaar de transactiebegeleider, een onafhankelijke adviseur, die los van de keuze van de woner (om maar een nieuw begrip te introduceren ipv “koper” of “huurder”), adviseert omtrent de transactie. Maw de woner presenteert wat hij te woon (koop en huur) aanbiedt. En de woner optimaal begeleidt bij zijn keuze.
Het liefst een woner die zijn keus gemaakt heeft dus.
Maar waar wordt dan de keuze gemaakt. Wie begeleidt de woner bij zijn oriëntatie. Ik zie dat deze oriëntatie voor 80% online plaatsvindt. De woner bezoekt websites googled en surft over het wilde wijde web tot hij een aantal huizen (zo noemt de woner ze) verzamelt die voldoen aan zijn criteria. En dan begint het. Want de woner wil meer info de diepte in.. Geholpen worden bij het maken van zijn keuzes. En daar heeft de transactiebegeleider niet altijd tijd en zin in. Het liefst is hij in gesprek met kandidaten die voldoende inkomen of vermogen hebben en hun keuze gemaakt.
Hij wordt immers volledig beoordeelt en beloond op het doen van de transactie en das niet persé in het belang van de woner, meer van de bouwer.
De woner die zich zijn keuze laat dicteren en volledig kiest vanuit de beperkte beschikbaarheid bestaat op dit moment niet meer. We zien nu woners die woonoplossingen uitgebreid vergelijken en beoordelen in de gegeven marktsituatie. Een klant dus, die niet meer wil horen “als het niet in het rek zit hebben we het niet”. Maar een die op basis van wat hij wil keuzes en alternatieven wilt ontvangen.
Ik noem het de verschuiving van verkopen richting (helpen) kopen, waarbij kopen synoniem is voor een huurhuis. Het verkopen (aanbieden wat je hebt) “Drink Coca Cola dan wordt je gelukkig“ vs helpen kopen “wanneer voel jij je gelukkig”
Een andere vorm van dienstverlening die deels door de zoekmachines op internet wordt ingevuld. Het andere deel is waar in veel gevallen een enorm gat ligt. Het online helpen en adviseren van de woner. Luisteren naar zijn wensen en deze met gerichte alternatieven terugkoppelen. Niet alleen vanuit één nieuwbouwproject (want daar kwam de lead op binnen) maar op basis van een volledig en zo breed mogelijk aanbod.
Op deze wijze functioneert het backoffice binnen Jacobus Recourt. Bouwen aan de klantrelatie zodra op “send” wordt gedrukt.
Posted via email from nieuwbouw20′s posterous
Popularity: 12% [?]
