10 november 2010 door Ellen Mouthaan | 2 reacties »
Als NVM makelaar moet je elk jaar een aantal bijscholingscursussen volgen. Je mag zelf uitzoeken welke cursus je wil volgen en gisteren zat ik in de schoolbank bij de cursus “Makelaar 2.0”
Laat het nu toevallig ook gisteren zijn dat het FD op de voorpagina een artikel plaatst met als titel: “Makelaar vaker buitenspel door Twitter en Hyves”. Dat kan geen toeval zijn zou je zo zeggen! En het kan dan ook geen toeval zijn dat
juist gisteren een TV ploeg van EenVandaag ook mij heeft geïnterviewd over makelaar zijn in deze tijd en de invloed van nieuwe sociale media.Dit is dus het moment om wat te schrijven over makelaar 2.0; wat is dat nu en wat doet het met mij als makelaar en als mens.
Maar wat is nu 2.0? 2.0 gaat over nieuwe (social) media en interactie, over tweerichtingsverkeer (dus over ECHTE communicatie) en de anderen kunnen potentiële klanten zijn. En met de nadruk op “kunnen”! En het gebruik van nieuwe (social)media is daarbij essentieel.Zelf noem ik me voorzichtig een makelaar 2.0 Ik weet dat er echt nog dingen te verbeteren zijn en dat ik nog veel meer 2.0 zou kunnen zijn, maar je bent nu eenmaal niet van de ene op de andere dag helemaal 2.0.
Want omschakelen van 1.0 naar 2.0 is een proces! Een proces dat bij mij al zo’n jaar of 4 geleden begonnen is. Begonnen met het idee dat ik eigenlijk wel een weblog zou willen hebben. Waarom? Omdat ik anderen wil laten zien dat het vak van makelaar heel wat anders is dan ze vaak denken. Ik wil een kijkje in de keuken geven! Vandaar dat dit weblog, waar ik in februari 2008 ook daadwerkelijk mee ben begonnen, de naam heeft gekregen “Dag van de makelaar”En waarom is een weblog 2.0?Op een weblog kan iedereen reageren. Dat is dus interactief (Oja, op dit moment redelijk veel last van spam, dus reageren op dit artikel is geen probleem maar reageren op oude stukken op dit blog heb ik even stop moeten zetten! Blog wordt aangepast!)
Mijn weblog was er bijna 3 jaar geleden dus al. Maar daar hield het toen niet mee op. Zo’n 2 jaar geleden kwam Linkedin kwam op mijn pad. Kreeg uitnodigingen en ben eens voorzichtig gaan kijken wat ik er mee kon. Avonden bezig geweest met het invullen van mijn profiel en kijken wie ik allemaal ken en toe kan voegen aan mijn netwerk. Leuk om te doen! Van het begin af aan heb ik daarbij één regel gehanteerd en dat is dat ik iedereen in mijn Linkedin netwerk minimaal 1 keer uitvoerig gesproken moet hebben. Nu is een profiel op Linkedin aanmaken niet een kenmerk van een makelaar 2.0, maar deelnemen aan discussies, en discussies opzetten, is wel helemaal 2.0 Want door een discussie communiceer ik met anderen. Los van het feit dat ik het leuk vind, vind ik dat anderen mijn mening mogen weten. En, net zoals bij mijn blog, laat ik iets van mezelf zien. Wat mijn visie is, hoe ik over mijn vak denk, maar ook neem ik deel aan discussies over mijn eigen woonomgeving, die me zeer aan het hart gaat.
Na mijn weblog en Linkedin had ik behoefte aan een volgende uitdaging. Na veel aansporingen (dank @JAndor!) en veel getwijfel heb ik een Twitteraccount aangemaakt. Wat ik er mee moest, daar had ik in het begin echt geen idee van. Maar ik heb het geweten. Want zijn een weblog en een actieve deelname aan Linkedin al 2.0, met Twitter heb je helemaal een 2.0 tool in handen. In handen! Ja, want niet iedereen die Twittert doet dit op een 2.0 wijze.Je kunt namelijk ook besluiten om alleen maar te zenden. Prima hoor. Niets mis mee! Een makelaar die alleen dus aanbod op Twitter zet is dus wel een twitterende makelaar, maar wordt pas 2.0 als hij de dialoog opzoekt. Opzoekt? Ja opzoekt; met Twitter kun je mensen zoeken, mensen met een vraag, mensen met een mening en noem het maar op. Met deze mensen (Tweeps genoemd) kun je vervolgens in gesprek raken, je kunt ze helpen. En zo kan ik via Twitter mensen helpen die een vraag hebben op mijn vakgebied, ik kan ze attenderen op een huis dat wij in de verkoop hebben en nog veel meer. Kost dat wat? Nee, dat doe ik gratis! Waarom? Ja, dat is nu echt Twitter. Twitter is delen, Twitter is helpen en geven. En daar krijg ik echt wel wat voor terug. Daar hoeft niemand zich zorgen om te maken. Deze maand ben ik 1 jaar echt actief op Twitter en Twitter heeft mij dan ook veel gebracht: naast nieuwe vrienden ook nieuwe klanten, een onderzoek voor mijn door studenten van de HvA, blije collega’s die ik heb kunnen koppelen aan iemand die zijn huis wil verkopen of die geholpen willen worden met het kopen van een huis, heel veel goede ideeën, verwijzingen naar interessante artikelen en oplossingen voor problemen die ik als vraag op Twitter zet. Maar Twitter heeft mij vooral ook erg veel lol gebracht. Want lol moet je hebben. Lol om te delen, lol om te schrijven en lol om je zelf te kunnen laten zien en authentiek te zijn en te blijven.
Mijn Twitter account loopt en twitteren maakt deel uit van mijn dagelijkse bezigheden. En nee, dat Twitteren kost mij geen uren maar slechts enkele minuten per dag en het geeft mij ook nog veel. En nu ben ik klaar voor een nieuwe 2.0 uitdaging! Wat die precies gaat worden weet ik nog niet, maar dat ik het leuk moet vinden staat als een paal boven water!
Moet iedere makelaar nu een 2.0 makelaar worden? En moet iedere makelaar gaan Twitteren of op Linkedin gaan? Nee hoor! Je moet doen wat je zelf leuk vindt, waar je als makelaar energie uit krijgt, waar je blij van wordt en waar je in gelooft. En sta je, als makelaar liever iedere avond in de kroeg te netwerken of sta je elke dag uren op het schoolplein; prima! Ieder zijn feestje en mijn feestje is het om steeds meer een makelaar 2.0 te worden! ( En af en toe in de kroeg staan of even gezellig praten op het schoolplein doe ik ook nog steeds!)
En denk ik , zoals het artikel in het FD suggereert, dat de makelaar buitenspel gezet wordt door Twitter en Hyves? Nee hoor, absoluut niet! Een huis verkopen is echt veel en veel meer dan adverteren op Twitter of Hyves. Meer weten? Ik hoor het graag!
17 november 2009 door Ellen Mouthaan | 1 reactie »
Vandaag een open brief/blog aan alle makelaars die X, Y of Z heten en zich als zodanig herkennen!
Beste collega makelaars X, Y en Z,
Al tijden zit ik me af te vragen of ik met jullie dit gesprek zou moeten aangaan. Een gesprek over iets dat mij, maar ook jullie aangaat en ook bezighoudt. Niet één collega die het er nooit over heeft! En omdat ik een weblog heb en deze maand via ons vakblad Vastgoed aandacht wordt besteed aan mijn blog, heb ik bedacht dat het wellicht een goed idee is om op deze manier een open brief naar jullie allemaal tegelijk te sturen.
Ik wil het met jullie namelijk hebben over: de courtage, volgens de Dikke van Dale “cour·ta·ge [koertaazje] de; v -s makelaarsloon, provisie”
En volgens Wikipedia Courtage is de afsluitprovisie die een makelaar ontvangt bij de aan- of verkoop van een huis. Deze provisie bedraagt meestal tussen de 1,2 en 2,5% (excl. btw) van de koopsom van de woning. De provisie bij aan- en verkoop van aandelen wordt soms courtage genoemd. Het wordt steeds meer gebruikelijk om met de makelaar over de courtage te onderhandelen.”
Zoals op Wikipedia staat te lezen is de courtage iets waar onze opdrachtgevers op kunnen onderhandelen. Iets dat ze natuurlijk doen! Zou ik ook doen, als ik weet dat ik heeeeel makkelijk geld kan besparen door te zeggen dat ik niet de volle mep wil betalen en al van alle kanten heb gehoord dat jullie direct gaan zakken met de courtage als ik ga piepen. (Hoe professioneel ben je trouwens als onderhandelaar als je zo snel zakt met je courtage – en jij moet met onderhandelen geld verdienen voor je klant?!?)
Maar goed, eerlijk gezegd maak ik me toch wel erg veel zorgen over sommigen van ons. Zoals iedereen weet zijn er al veel collega makelaars in loondienst ontslagen en zijn er ook velen die hun kantoren hebben moeten sluiten. Ook verwacht onze beroepsvereniging NVM dat komend jaar nog eens ca. 30% van de kantoren zal moeten sluiten. En ieder kantoor dat moet sluiten of iedere makelaar die op straat komt te staan is eigenlijk een verlies voor het vak en een persoonlijk drama.
Daarom eigenlijk deze blog; ik wil jullie graag allemaal als collega houden, maar ik ben bang dat jullie, makelaar X, Y en Z het wellicht niet gaan redden komend jaar. Laatst hoorde ik namelijk dat jullie courtage zo ontzettend laag is en dat jullie direct met 25% omlaag gingen toen een potentiële opdrachtgever ging “piepen” , dat ik denk dat het dus echt niet goed gaat bij jullie. Als ik zie wat de vaste kosten van mijn bedrijf zijn, dan denk ik dat die niet veel afwijken van jullie kantoren; personeel, huisvesting, auto’s , telefoon, drukwerk, lidmaatschap NVM (of je dat nu wel of niet met tegenzin betaalt), advertenties, nieuwe borden, internet, automatisering, opleidingskosten etc etc We hebben toch allemaal een beetje dezelfde kosten opbouw. En ik denk dat jullie officemanager toch ook ongeveer evenveel verdient als die van mij.
Begrijpen doe ik het dus niet helemaal. We doen met z’n allen veel minder zaken dan in 2007 (hier in Naarden is de markt met bijna 60% terug gelopen) en de zaken die we doen kosten veel en veel meer tijd. Als ik zie hoeveel uur er in 2007 in een gemiddelde verkoop ging zitten en hoeveel nu. Dat is nu wel het dubbele. Nee, de bezichtigingen zijn wel minder maar de tijd er omheen slokt de uren op. Overal achteraan bellen, alle leads in de gaten houden, veel communiceren met je opdrachtgever. Maar dan begrijp ik dus niet hoe jullie het kunnen rondbreien met die lage courtage. Dat kan toch niet kloppen! Volgens mij zitten jullie dan ook in een negatieve spiraal, waarvan uiteindelijk je opdrachtgever, de verkoper dus, de dupe wordt. Hoe kun je nog extra tijd stoppen in de verkoop van het huis van je klant als je zoveel huizen in de verkoop hebt en je met minder mensen bent dan een jaar geleden?Het valt me dan ook op dat jullie regelmatig de vraagprijs van een huis verlagen. Dat is wel erg snel door de verkoper weggegooid geld. Moet we dan zeggen eigen schuld dikke bult tegen de verkoper? Had je maar een andere makelaar moeten nemen, die beseft dat we in 2009 meer moeten doen om zijn huis te verkopen dan in 2007 en dus ook meer betaald moet krijgen? Penny wise, pound foolish?
Hoe komt het nu dat jullie zo’n lage courtage vragen? Enerzijds denk ik dat jullie, met een hele korte termijn visie, proberen opdrachten binnen te halen op grond van een lage courtage. Maar het belangrijkste is dat ik denk dat jullie gewoon helemaal niet in de gaten hebben wat jullie kosten per uur. En dat laatste kan ik jullie niet eens kwalijk nemen, maar uiteindelijk is die verkoper er dan de dupe van! Bij een lagere courtage kunnen jullie immers minder uren per huis besteden dan wij, die een hogere courtage vragen. Jullie hebben gewoon tijdgebrek! Vandaar dat zakken met de vraagprijs ? Begrijp heel goed dat het niet makkelijk is om naar iets anders te kijken dan naar de vraagprijs als een huis niet verkoopt, maar als je wat meer tijd investeert dan kun je best nog andere dingen verzinnen. En ik begrijp ook dat dit tijdgebrek de reden is dat jullie brochures niet compleet zijn en dat er allemaal informatie in het dossier ontbreekt. Ook dat jullie tijdens een bezichtiging met potentiële kopers gaan lopen bellen en op je horloge kijken begrijp ik in jullie situatie. En dat je geen tijd hebt om overal achteraan te gaan begrijp ik ook. Maar dat gaat toch helemaal fout?!?! En de verkoper wordt daar dus als eerste de dupe van! Want als je courtage zo laag is dat je uiteindelijk zo weinig verdient per uur dat dit niet kostendekkend is dan gaat het niet goed met je kantoor. En dan moet je nog meer mensen ontslaan en dan heb je nog minder tijd om de huizen in je portefeuille te verkopen. En dan is je dienstverlening niet meer zodanig dat je kunt zeggen dat je er alles aan hebt gedaan om de in deze markt maximaal haalbare opbrengst te realiseren. Je zit in een negatieve spiraal! En je verkoper dus ook!
Tijd dus om te kijken naar een oplossing. Een oplossing om te zorgen dat je uit die negatieve spiraal komt. Een oplossing om te zorgen dat jullie volgend jaar nog bestaan en dat je ook de mogelijkheid hebt om alles uit de kast te halen voor je opdrachtgevers ipv alleen maar de prijs te laten zakken. Een mogelijkheid om te zorgen dat ook jij tevreden klanten hebt, ook al is hun huis nog niet verkocht. Mijn oplossing is om een goede kostprijs berekening te maken. En nee, niet gokken, maar echt gewoon cijfers in Excel gaan zetten en onderzoeken hoeveel uur je echt productief bent per dag. En weet je niet hoe het moet? Er zijn cursussen en workshops voor.
Jullie mogen best weten dat ik een jaar geleden namelijk zelf een workshop gevolgd heb over het berekenen van mijn kostprijs. En dat is wellicht wel de reden dat ik anders denk dan jullie. Ben me namelijk echt rot geschrokken op die workshop! Had me nooit gerealiseerd dat het zo erg is, dat ik zo veel geld per uur moet omzetten om te zorgen dat de toko blijft draaien. Zeker de manier waarop wij werken, met een full-service kantoor, kost het verkopen van een huis immers erg veel tijd en elk uur moet ik geld verdienen. Als ik veel woningen in de verkoop heb (zoals wij allemaal in deze markt) en ik verkoop er, ondanks al onze inspanningen, veel minder, dan moet mijn courtage dus omhoog. En dan is het echt niet zo dat we tijd over hebben. Kan me niet herinneren dat ik ooit zo hard heb gewerkt als afgelopen jaar. En dat zal bij jullie niet anders zijn. Want als iedereen duimen zat te draaien op mijn kantoor, dan was het een ander verhaal. Dan kun je met minder mensen toe en dalen dus de kosten. Nee, wij hebben het hartstikke druk, alleen brengt het verhoudingsgewijs veel minder op. Druk met leads en prospects, druk met het communiceren met onze opdrachtgevers en het bedenken van kansen, druk, druk, druk!
Oja, en ben je bang dat klanten weglopen naar een andere makelaar omdat ze jou te duur vinden? Angst is de slechtste raadgever en het zit hem niet in de hoogte van de courtage maar wat je doet! En wil een klant via ons zijn huis verkopen voor een te lage courtage? Wij doen het gewoon niet! Een huis verkopen kost gewoon heel veel inzet en dus tijd van een makelaar!!! En die tijd moet betaald worden! Goedkoop moet geen duurkoop worden! En uiteindelijk wil ik alleen maar tevreden klanten.
Is misschien een beetje een belerende blog geworden, maar ik maak me dus echt zorgen over jullie, collega makelaars, en hoop dat jullie er iets mee kunnen! Het komt uit een goed hart moet je maar denken.Veel succes! En ik hoop dat we elkaar volgend jaar ook nog vaak tegenkomen!
Groetjes, Ellen
PS En wie denkt; dat is toch prima dat al die makelaars het niet redden? Ik vind het een drama als iemand het niet redt en als alle opdrachtgevers doorschuiven naar bijvoorbeeld mijn kantoor dan weet ik niet hoe ik het moet regelen – tijd gebrek! Collega’s of concullega’s zijn gezond en goed en, gezellig om te hebben!
(*) Makelaar X, Y en Z zijn alle makelaars die zich herkennen in deze blog als zijnde genaamd, X, Y of Z!Voor